วันนี้หลากอารมณ์ดี ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่ารู้สึกหรือคิดอะไร
(แล้ว???)

ก็เลยอัพบล็อก(ซะงั้น) เกี่ยว?

555+ งง ตัวเอง

ขอไล่เรียงหน่อยนะ จริงๆ มีเรื่องเกี่ยวกับคังทาที่อยากเขียนมากมายเลย
แต่ก็ไม่ได้เขียนจริงๆ จังๆ สักที

เรื่องแรกก็นี่เลย อ่านบทสัมภาษณ์คังทาในหนังสือ asta ปกจูจินโม
อ่านไปแล้วให้ความรู้สึกหลายอย่างมากๆ ทำให้ความคิดหลายต่อหลายอย่างมันไหลออกมาจากสมองโล่งๆ ของ Sugao .... ก่อนอื่นอยากจะบอกว่า สิ่งที่เค้าพูดบางทีก็ทำให้เศร้า(เอาใจแฟนที่จีน เปิดตลาดที่จีนเพื่อน้องๆ แล้วแฟนที่ไทยละคะ T^T ถึงจะไม่มากแต่ก็มีคุณภาพนะคะ) แต่ก็ทำให้เราภูมิใจไปด้วยกับสิ่งที่เค้ากำลังพยายามทำอยู่ งานของเค้า ความคิดในการทำงานของเค้า มันช่างแตกต่างกับสิ่งที่เราคิดและคิดว่าคิดไม่เหมือนกับศิลปินคนอื่นๆ เท่าไหร่นัก

อย่างแรกที่รู้สึก คังทามีแนวทางการทำงานในแบบของตัวเองแบบศิลปิน อารมณ์ศิลปินเรียกว่า เข้าขั้นติสท์เลยแหละ (แต่เป็นติสท์ที่สุภาพและอ่อนโยน อ่อนไหวที่สุดที่ได้รู้จักมาเลย)

เค้าเริ่มต้นด้วยความอยากเป็นศิลปิน นักร้อง อยากร้องเพลง นั่นคือสิ่งที่เค้ารัก
เค้าเติบโตด้วยการเป็นบอยแบนด์ เป็นการจุดประกายความคิดและไอเดียความเป็นศิลปินในตัวเค้าให้มีมากขึ้นๆ
ถึงจะทำงานในฐานะบอยแบนด์ แต่เค้าก็พยายามที่จะศึกษามากกว่าการร้องเพลง นั่นก็คือการแต่งเพลง
แม้จะเป็นห้องเล็กๆ ในบ้านหลังเดิม เค้าก็ไขว่คว้าหาอุปกรณ์การแต่งเพลงมาทำเป็นสตูดิโอเล็กๆ ที่บ้าน
เริ่มแต่งเพลงให้กับวง H.O.T ได้ตั้งแต่อัลบั้มที่ 3 เรื่อยมาจนอัลบั้มสุดท้ายของวง

(นอกประเด็นนิด) บางเรื่องที่ทำให้รู้สึกรับรู้ถึงความอ่อนไหวและเข้มแข็งในตัวคังทาคือสิ่งที่ทำให้ยิ่งรู้สึกชื่นชมในตัวเค้า เช่น เมื่อคอนเสิร์ตปี 98 (อัลบั้ม 3) ฮีจุนหัวหน้าวง เกิดอุบัติเหตุตกเวทีระหว่างการแสดง(เดินกระเพรกน่าสงสารมาก) แต่ฮีจุนก็สปิริตแรงกล้าที่จะร้องเพลงนั้นจนจบและเข้าไปหลังเวที และไม่สามารถกลับออกมาแสดงร่วมกันเพื่อนๆ ต่อได้ ทำให้ช่วงท้ายของคอนเสิร์ตมีเพียง 4 คนที่ยืนอยู่บนเวที แน่นอนแฟนๆ ย่อมต้องรู้สึกห่วงฮีจุนเป็นอันมาก ทั้งสี่คนก็ไม่ต่างกัน คังทาบอกกับแฟนๆ ว่า อย่าร้องไห้ คำพูดของเค้าทำให้แฟนบางคนรู้สึกไม่พอใจและรู้สึกว่าคังทาไม่ห่วงหรือไม่รู้สึกอะไรกับการบาดเจ็บของฮีจุน แต่เมื่อซีดีบันทึกการแสดงออกจำหน่าย แฟนเพลงก็ต้องเปลี่ยนความรู้สึกนั้นไปทันที เมื่อกล้องถ่ายเห็นว่า บนเวทีนั้นคังทาร้องไห้มากกว่าเพื่อนคนอื่นๆ ในวงเสียอีก

(เข้าเรื่องๆ) นั่นแหละเมื่อครั้งที่ H.O.T ยุบวงแล้วคังทาออกมาทำอัลบั้มเดี่ยว ก็มีกลุ่มแอนตี้แฟนเกิดขึ้น(ช่วงเวลานั้น เป็นช่วงที่ยากลำบากสำหรับคังทามากช่วงหนึ่งเลย) บางคนคิดว่าเค้าคังทาเตรียมตัวมาตั้งแต่แรกที่จะมาทำเดี่ยว เพราะมันรวดเร็วมากหลังจาก H.O.T. ยุบวงได้ไม่นานเค้าก็มีอัลบั้มและเพลงของตัวเอง (แต่ส่วนตัวเองแล้ว ไม่แปลกใจเลย เรื่องเพลงที่คังทาแต่ง เพราะคนที่แต่งเพลงเค้าก็มักจะมีเพลงที่แต่งเก็บเอาไว้เยอะแยะ เพลงในแบบที่ตัวเองชอบยังไงก็ต้องมีทำเก็บไว้บ้างเป็นธรรมดา)

คังทาเริ่มเดินทางในแนวเพลงที่ผสมผสานกับแนวแจ๊สเข้าไปตามแบบที่เค้าชอบผสมกับเพลงป๊อป ซึ่งสำหรับแนวแจ๊สเนี่ยเรียนได้ว่าแตกต่างกับเพลงในแบบ H.O.T มาก ทำไมเค้าถึงเลือกที่จะทำ เพราะสิ่งที่เค้าเลือกที่จะทำมันจะแตกต่างกับภาพที่เค้าเคยเป็นมาตั้งแต่เข้าวงการ  (เรื่องเกี่ยวกับคังทาในความเป็นมาของเค้าเนี่ยจะเขียนทีไรเครียดทุกที เหอๆ) ถ้าเป็นศิลปินอื่นๆ ที่เคยรู้จักมา ถึงเค้าจะแยกวง แต่แนวเพลงที่ทำก็จะไม่โดดหรือต่างกับที่เค้าเคยทำมาเท่าไหร่ (หรือบางทีก็เรียกว่าเหมือนเดิมด้วยซ้ำ) และกลุ่มแฟนเพลงแน่นอนแนวเพลงคนละแบบกลุ่มแฟนก็ต้องเปลี่ยนและเป็นอีกกลุ่มไปได้ด้วย เนี่ยแหละที่ทำให้คิดว่าคังทา เค้ามีวิธีคิดและทางเลือกที่จะทำงานแตกต่างกับศิลปินทั่วไป จะเห็นอะไรแบบนี้ในคนที่มีความเป็นติสท์สูง (*ติสท์ ในความรู้สึกเราคือ อารมณ์ของคนที่มีความเป็นศิลปินสูง มีแนวทางของตัวเองและชัดเจนในความเป็นตัวเอง)

คังทาไม่เคยหยุดนิ่งในความคิดที่จะทำงาน เค้าออกอัลบั้มเดี่ยวมา 2 อัลบั้ม คือ Polaris และ Pinetree ระหว่างนั้นเค้าก็แต่งเพลงให้กับศิลปินคนอื่นๆ เช่น N.R.G. ,BoA, Lee Jihoon, Fly to the sky ฯ ต่อมาเค้าก็เลือกที่จะทำงานที่แตกต่างขึ้นไปอีก นั่นคือการออกอัลบั้มร่วมกับเพื่อนของเค้าอีกสองคน คือ ลีจีฮุน (Lee Jihoon) และ ชินเฮซอง (Shin Hyesung) ออกอัลบั้มในนาม Group S จากงานเพลง เค้าก็เริ่มหันมาชิมลางทำงานด้านละครทั้งนอกและในประเทศ ทั้งซีรี่ส์จีน Magic Touch of Fate และซีรี่ส์เกาหลีเรื่อง Loveholic ช่วงปลายปี 2004 ถึงต้นปี 2005 พร้อมกับการเปิดตัวอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 3 Persona กับแนวเพลงที่ผสมผสานแนวอาร์แอนด์บีเพิ่มเข้าไป และมีทั้งแนวป๊อป แจ๊ส และบัลลาดอยู่ในอัลบั้มนั้นด้วย

งานของเค้าไม่ใช่การหยุดนิ่ง แต่มีการเคลื่อนไหวพัฒนาในการทำงานตลอดเวลา (ช่างน่าสนใจจริงๆ ผู้ชายคนนี้ >_<~ เขียนแล้วกรี๊ดไปซะงั้น) ช่วงปลายเดือนมีนาต้นเดือนเมษาปี 2006 เค้าก็เริ่มซุ่มทำอัลบั้มในแบบเหนือความคาดหมายอีกครั้ง ด้วยการทำอัลบั้มคู่กับแวนเนส F4 เปิดตัวอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภา แน่นอนสิ่งที่เค้าทำหนึ่งในเป้าหมายก็เพื่อแฟนเพลงของเค้าที่จีนและเป็นการเปิดตลาดในแถบเอเชียด้วย และผลการตอบรับก็นับว่าน่าพึงพอใจเลยทีเดียว

ผ่านไปแล้วปีกว่า แฟนเพลง(เค้าด้วย) ก็กำลังตั้งหน้าตั้งตารอผลงานเพลงชิ้นใหม่ของเค้า 1 ปีที่แห้งเหี่ยวเหลือเกินกับการอยากฟังเพลงใหม่ รอคอยแล้วรอคอยเล่า และข่าวเรื่องช่วงเวลาที่จะออกผลงานใหม่ของเค้าก็ออกมาแล้วก็คือปลายเดือนนี้ ดีใจเป็นที่สุด >< สาธุ ขอให้คราวนี้มันชัวร์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ด้วย งานของคังทามีลำดับขั้นและพัฒนาไปในทุกๆ งานที่ปล่อยออกมา หนังสือต่างประเทศมักจะใช้คำว่า Musician กับคังทา นั่นก็คือ เค้าไม่ใช่เพียงแค่นักร้องธรรมดาอย่างแน่นอน และงานชิ้นใหม่ที่คังทากำลังจะทำออกมา คราวนี้จะเป็นงานในแบบ featuring กับศิลปินอื่น >o< ว๊าววว นายไม่คิดจะให้เราได้ชื่นชมนายในแบบเดิมนานเกินไปเลยใช่มั๊ย (ใจจริงอยากเห็นนายแบบเดิมนานๆ ก็เพราะ อยากเห็นนายบ่อยๆ >.< ไม่อยากให้ผ่านไปไวเลย ฮือออ กาลเวลาจะพาผู้ชายคนนี้ไปเป็นทหารหาญรับใช้ชาติ T.T ... มันเป็นสิ่งที่น่าภูมิใจ แต่แฟนเพลงก็อดเศร้าไม่ได้นี่นา ฮืออ)

ถึงช่วงปีกว่าที่ผ่านมาคังทาจะมีข่าวเล็กๆ น้อยๆ โชว์ตัวในงานต่างๆ บ้าง แต่มันก็ไม่เคยเพียงพอต่อความต้องการของแฟนเพลงอย่าง Sugao (เอิ๊กๆ) ละครถ่ายทำตั้งแต่เดือนธันวาปีที่แล้ว จนถึงตอนนี้ทางจีนก็ยังไม่อยากออกอากาศ (WAE!!) มีก็เรื่อง Dinga ละครสั้น 6 ตอนที่ถ่ายตอนกลางปี แต่ก็ฉายจบไปแล้วตอนต้นเดือนที่ผ่านมา แม่จ้าว หิว~ZZZ งานคังทาจังเจ้าค่ะ อยากฟังงานเพลง อยากดูเรื่อง Love in the city ฮืออออ

พูดมาตั้งยาวจะจบอยู่ละ แต่เกือบลืมประเด็นนึงไปเลย นั่นก็คือสิ่งที่คังทาเขียนในหนังสือ asta นั่นคือ แม้ว่าในสายตาแฟนเพลงคังทาจะร้องเพลงได้ยอดเยี่ยมเพียงไหน แต่ในความรู้สึกตัวเค้าเองก็ยังมีจุดที่เค้ายังไม่พอใจคือในเรื่องการทำอารมณ์เค้นอารมณ์กับเพลง >.< (ถามจริง) ส่วนอีกแง่นึงในเรื่องที่เค้าในฐานะนักแต่งเพลงเค้าก็มองว่า คังทา มีเสียงที่เล็ก ไม่ใหญ่และแมนในแบบที่เจ้าตัวต้องการ จะอย่างไรเค้าก็ต้องหาเพลงที่เหมาะกับนักร้องที่ชื่อ "คังทา" >< ชอบประเด็นหลังมากๆ มันคืออะไรที่ถูกต้องที่สุด การหาเพลงให้กับศิลปินที่ตัวเองจะทำเพลงให้ นั่นแหละ คือสิ่งที่อิชั้นอยากจะเห็นเป็นที่สุด Fighting Kangta!! ....

ปิดท้ายด้วยการกระหน่ำคลิปต่างๆ ที่อยากนำมาประกอบ

เพลงนี้เป็นเพลง cover ที่คังทาเอามาร้องในคอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 ตุลาที่ผ่านมา
ฟังแล้วแบบว่าชอบมากๆ ฟังแล้วรู้สึกเสพซึ้งถึงวิญญาณ น้ำตาแทบไหล

Kangta at 1st Japan Concert 2007
Uploaded by sugao

edit @ 15 Oct 2007 23:16:48 by Sugao :+: KangtaSarang27

edit @ 16 Oct 2007 12:08:00 by Sugao :+: KangtaSarang27